Dag lieve allemaal,

Wat een leuke reacties geven jullie ons! Grappig om te lezen, hoor! En ja, Appie en Apio zijn gespot, pap! We krijgen ook leuke sms-jes van Yvonne, geweldig: dat helpt ons door de lange busritten heen!

Zo, we hebben jullie achtergelaten met de terugkomst in Kota Kinabalu (KK voor de locals, we wennen eraan). Supershabby hotel daar gehad en enorm last van de drampjes, zelfs vandaag nog wat kramp. Het duurt lang en we moeten geduldig zijn! Daarom afgelopen donderdag een rustig dagje. Nou ja, rustig: lopend naar een oude klokkentoren en een uitzichtpunt gelopen. Geen aanraders: de klokkentoren was een klein dingetje (maar Wencke vond m wel weer moo genoeg voor een foto) en het uitzichtspunt was verpest door de hoge gebouwen die onlangs aan de kustlijn zijn opgetrokken. Toch wel enorm genoten van de warme dag! Toen verder de straat afgelopen en 4 km op weg naar de 'Likas Bird Sanctuary': een groot mangrovebos (door WNF deels gesubsidieerd) van 44 hectare waar we op eigen gelegenheid doorheen konden lopen. Heel erg mooi, alleen wel een tijdlang gewacht tot we konden gaan vanwege een van die onvermijdelijke regenbuien. Wel weer een enorme monitor lizard gezien: wat een beesten zijn dat toch! Tijdens de tocht door het mangrovebos veel vogels en krabben gezien, maar moeilijker was het ze opd e gevoelige plaat vast te leggen. de vogels zijn gewoon slimmer! En da's maar goed ook... Met de taxi terug naar de stad en wederom heerlijk Maleisisch gegete voor enkele centjes.

Vrijdag met de bus naar Kinabalu National park. In het veel te kleine minibusje opgepropt gezeten en gezemelig gekletst met een Belgisch stel. Zij gingen de berg beklimmen, wij 'gewoon' wandelen. Bij het park aangekomen ons opgegeven voor de Guided tour (kosten: 6 ringgit =€1,50!) en veel te weten gekomen over de planten die er groeien. Als we verdwalen in het regenwoud kunnen we nu ook Ray Mears nadoen! We zouden in theorie namelijk water moeten kunnen filteren en weten welke planten eetbaar zijn. We wilden in de struik met blaadjes tegen diarreeklachten duiken, maar we konden ons inhouden... Aansluitend de botanische tuinen bekeken (erg mooi) en toen terug naar de uitgang gelopen. Zoveel mooie bloemen gefotografeerd vandaag, geweldig! Met een soort priv'ebusje terug naar de stad gereden, onderweg 'overgestapt' op een ander busje, omdat de chauffeur thuis was aangekomen en toen met een stel superirri Japanners teruggereden. Die Mensen waren overigens Rod Stewardfans en we hebben 1 nummer maar liefst 4 keer mogen beluisteren. Geduld, geduld. 's Avonds echt geweldig gegeten!!! In een groot winkelcentrum was een soort wespennest van eters die na zonsondergang ein-de-lijk hun felbegeerde maaltijd mochten nuttigen. DRUK! Maar wat een lekker eten was dat! Chicken curry, rijst, veel verschillende groenten met o.a. tauge, bamboescheuten etc. En dat voor 3 euro... We blijven ons erover verbazen. Daarna nogmaals over de avondmarkt gestruind en daar enkele toetjescakejesdingetjes gekocht. We hebben vandaag ook besloten om te stoppen met onze huis-tuin-en-keukenapotheek en gewoon weer ons normale eetpatroon op te pikken, dan hebben we tenminste nog lol gehad! Dat ging vanavond overigens uitstekend.

Zaterdag in de ochtend alle spullen herpakt en nog even de stad in voor wat souvenirs. Toen de taxi naar de luchthaven en we vlogen uiteindelijk om 15.45u vanuit KK terug naar Kuala Lumpur. Turbulentie gehad, maar verder mooi op tijd geland. In Kuala Lumpur de ware cultuurbarbaar uitgehangen en bij de Mac iets gegeten vanwege de strakke tijdsplanning van de malariatabletjes. Smaakte goed! Hierna de bus naar het centrum genomen, die ons rechtstreeks naar Chinatown bracht. Whaa, eerste aanblik van de Petronas Towers! De planning: 1 nacht Chinatown, dan de volgende dag vanaf Puduraya Station - om de hoek van Chinatown- de bus naar Cameron Highlands nemen (dat ligt in het noorden van maleisie). In de stromende regen op zoek naar een overnachting, nette kamer gevonden met eigen badkamer. Daarna terug de regen in en op zoek naar die verrekte bussen. Niet te vinden. Een aantal agenten aangesproken: Puduraya Station wordt gerenoveerd en alle bussen vertrekken vanaf de andere kant van Kuala Lumpur. Help, wat nu? Nog geen buskaartje, we zouden deze eigenlijk een dag van tevoren moeten hebben vanwege beperkte zitplaatsen, niet weten hoe laatd e bus vertrekt vanaf dat andere station... Wencke op de hotelkamergebleven, Ruben wederom deregen in, op zoek naar internet. Na een half uur zoeken de info bemachtigd en met een gerust hart gaanslapen.

Volgende ochtend vroeg douchen, spullen bij elkaar rapen, naar de lokale bus gerend en voor 2 ringgit p.p. naar het vervangende station gebracht. Keurig op tijd, er was nog plaats voor de bus en om 8.30u zouden we vertrekken. Dat werd 9.00u en we bleken een lekke, over-de-datumbus te hebben met een veeeel te chagrijnige chauffeur. Fijn, zo'n ochtendhumeurtje. En dat moest ons 4 uur lang gaan rondrijden? Tja, soms heb je geen keuze. Klammestoelen overwonnen en met wel riante beenruimte richting het koelere noorden gebust. De mooiste busrit van ons leven gehad, dwars door het oerwoud!!!

Eenmaal aangekomen in Tanah Rata waren we aardig gaar. Pendelbusjes naar de div guesthouses stonden reclamefolders uit te delen, op de eerste de beste afgestapt (stond ook als tip in de Lonely Planet) en naar een knus guesthouse gebracht. Lekker een eigen kamer, wel met gedeelde douche - whatever - en toen brak de stress uit: de theeplantages zijn op maandag (vandaag dus) de hele dag gesloten! Aargh, daarom zijn we juist hiernaartoe gekomen, met Wencke als theeleut. Er ging nog wel die middag een tour die kant op. Kostte bijna niks. Even voor de demo: aankomst guesthouse: 13.15u, vertrek tour: 14.00u, afstand tot een lunch: min 10 minuten enkele looptocht. Rennen!!!! Snel een paar bruine boterhammen en iets wat op beleg lijkt gekocht en dat naar binnen geschrokt. Toen met de tour mee: in 1 middag hebben we bezocht: een rozen- en plantenkwekerij, een bijenfarm, een aardbeienkwekerij, een vlindertuin en een theeplantage incl fabriek. Onvergetelijk, maar wel erg druk voor 1 middag! Geweldige thee gedronken, prachtige uitzichten over de theevelden gehad, rillingen van de heldergroene kleur en bizarre dieren en planten gezien. Gewoon teveel ervaringen voor 1 blog, sorry. Maar onvergetelijk en we voelen ons vereerd dat we dit mee kunnen maken allemaal. Bij terugkomst waren we helemaal gesloopt en hebben we lekker westers gegeten (tomatensoepje en salade/spaghetti). Auw, migraine, dus vroeg naar bed. Morgen een drukke dag, want we hebben samen met een andere NL stel een privetour samengesteld (Roel en Yvonne, als jullie dit lezen: het was geweldig en gezellig zo samen: misschien tot op Langkawi?!).

's Ochtends vroeg opgestaan (al dan niet door de plaatselijke galamahalla-imam wakker geschud) en de was gedaan met wat shampoo. Droogt trouwens voor geen ene meter, dus dat worden, zoals Ruben ze altijd noemt, klamme lappen morgen! En dan vandaag: 3 uur geklommen door behoorlijke lagen zompige klei, tot onze enkels er soms in gestaan en het was zwaar om bergop te klimmen, maar wel een prachtige tocht dwars door het oerwoud. Om uiteindelijk maar 1 doel te bereiken: de rafflesiabloem bewonderen. En dat is gelukt! Evend e facts: de rafflesia is een parasiet en de grootste bloem die er bestaat. Groeit als plant 8 maanden, komt gedurende 7 uur uit en bloeit dan 7 dagen. Daarbij verspreidt het ding een geur waar de honden geen brood van lusten. Maar wat een groot geval, zeg: dat is een grote vaas die je daarvoor nodig hebt, hihi. Ruben heeft er prachtige foto's van gemaakt. Daarna nog een waterval bezichtigd en terug naar beneden geglibberd en toen deden alle spieren zeer. Hierna geluncht/gelunched (controleer de spelling effies, Jos!) en met een 4WD de hoogste berg opgereden. Het is hier ongeveer 20 graden en op de berg was het nog een stuk kouder: heerlijk na al die hitte van de afgelopen dagen! Ook een korte jungle trekking gedaan, waarbij we compleet bemoste bomen en struiken hebben bewonderd. Wat een uitzichten weer, we zaten hoog.

En nu zijn we terug in ons guesthouse, klaar voor weer een volgend avontuur: morgen vertrekken we om 8.00u met de bus richting Penang (schiereiland, 5 uur rijden). Ruben heeft de blup van de schoenen af weten te krijgen en we gaan zometeen de stad in om iets te eten te vinden - ons guesthouse heeft op maandag geen gastronomische werkzaamheden.

Wij wensen jullie alvast een fijne avond, voor ons izzie al begonnen en we denken aan jullie. Mam, wil je oma nog de groeten doen? We hebben aan haar gedacht gisteren.